
این مطلب ابتدا به مناسبت مرگ شیرکو بیکس،
در ویژهنامهای «ایران وایر» منتشر شده است
زبان شاکلهٔ هویتی هر ملتی است و شعر شاکلهٔ شکیل نهایی هر زبان. شاعر، انسان زیستهی زبان است و این گونه انسان متبلور و هویت یافتهٔ یک ملت میشود. این نهایت رویایی است که در یک انسان عینیت بیابد و شیرکو بیکس عینیت این رویا است...