من به طور کلی آدم غریبهای هستم و تمام عمر میتوانم بگویم در غریبی و غربت زیستهام. برای همین خیلی درد جغرافیا و مکان و محیط و خاک ندارم. یادگار خواهرم است. یادگار البته در حقیقت خواهرم نیست. یادگار در حقیقت تمام هستی من است. تمام کسانی که من و یادگار را میشناسند میگویند و معترفند که ما واقعا مصداق آشکار و زندهی « یک روح در دو بدن هستیم». روزی جداگانه در مورد یادگار خواهم نوشت.
یادگار در تمام زندگیام...
نگاهی گذرا به نمایش «پرومته در زنجیر»
۴ هفته قبل